Hayallerimin Hatıratı - (13.2.2006) |
Güneşle birlikte uyanırdım güne,yüzüme birkaç beden büyük gelen tebessümle. Güneşin yedi rengi teninde dans eden denize bir selam çakar, sonra boylu boyunca uzanıp kumsala tepemdeki mavi kubbedeki uçuşan pamuk yumaklarını seyre koyulurdum...
Sonra bir anda dünya dururdu,bir dinginlik havası çökerdi semadan denize doğru,tıpki bembayaz ipek bir örtü misali,serilirdi pürüzsüz nemli bedenine... "O" kulaklarının ardından beline uzanan kızıl pelikleriyle, pembe çiçekli beyaz,fırfırlı elbisesiyle, yanaklarına özenle dizilmiş çilleriyle,içleri alev alev yanan dünyadaki hiçbir renge benzetemediğim, belkide sadece onun gözleri için varolan renkteki gözleriyle bana geliyordu. Bana gelmiyordu adeta uçuyordu kanatsız meleğim.Ayağındaki 30 numara kırmızı rugan ayakkabıların içindeki ayaklardan korkuyordu sanki yeryüzü, toprağa deydimi o ten koca bir sarsıntı çıkaracak diye titriyordu yeryüzü. "O" ise hiçbir şeyden habersiz bana geliyordu,sadece bana! Farkında bile değildi dünyaları titrettiğinin...Elindeki pazen bebeği sallaya sallaya bana geliyordu, ve gelirken sesleniyordu bana kocaman hayallerimin küçük kadını Firuze"Kürek takımını getirdin değil mi Osman? Dün söz vermiştin kumdan kulübe yapacakyık ya hani ikimize..."
*Hayali kahramanlarımın hayalleri...
t...
